Mówisz...

Mówisz, że jesteś taka słaba.

Że czujesz się tak byle jak.

Tak do niczego.

Że ciągle jeszcze brak Ci sił, by puścić to, co boli.

By puścić to, co rani.

No i jeszcze ta złość.

Złość na siebie,

że nie potrafisz ot tak zostawić za sobą tego całego bałaganu.

 

Tak po mojemu?

 

Nie bądź na siebie zła.

Bądź dla siebie dobra.

Zaopiekuj się sobą.

Otul.

Przytul.

Daj sobie czas.

Kiedyś przyjdzie moment, że puścisz.

Kiedy?

Puścisz, gdy będziesz gotowa.

Wszystko, co teraz czujesz – ta złość, ta niemoc, ta czasem czarna noc, no i te łzy nad ranem, i jeszcze to, że tak po prostu nie wiesz, co dalej,

to też jest droga.

 

Tak rodzi się świadomość.

Pamiętaj, że ona często przychodzi w bólach.

 

To, że coś Ci przeszkadza, że coś uwiera, oznacza, że Twoja świadomość już przyszła na świat.

 

Dlaczego?

 

Ano dlatego, że to takie trochę za ciasne buty.

No, trochę ujdziesz.

No, jeszcze spróbujesz.

Ale na dłuższą metę?

No, nie da rady.

No, za cholerę nie da rady.

I Ty to kiedyś zrozumiesz.

Kiedyś zrozumiesz, że szkoda życia na taniec w za ciasnych butach.

Pewnego dnia obudzisz się i będziesz wiedzieć, że Ty już tak nie chcesz.

Że tak nie da rady.

Że to już nie jest Twoje.

 

Za ciasne buty?

 

Nigdy więcej.

Praśniesz nimi w kąt.

Po prostu je zostawisz.

Bez żalu.

Bez dylematów.

Staniesz się wolna.

Będziesz gotowa.

Gotowa, by ruszyć dalej.

Choćby boso.

Ale tam, gdzie Ty będziesz chcieć.

 

Co dzisiaj?

 

Zrób coś dla siebie dobrego.

Zrób sobie kawę z cynamonem, wypij herbatę malinową, zjedz bezę.

Palcami.

Łyżeczką.

Tak jak lubisz.

I się uśmiechnij.

Po prostu się uśmiechnij do siebie.

To jest najlepsze, co możesz dla siebie zrobić.

Być dla siebie dobrą. 

 

Pozdrawiam Cię ciepło,

Edyta Maria Bożydar

 

-----

Moje

365 okazji, by być szczęśliwą,

napisałam dla Ciebie.

Napisałam je, by nauczyć Cię, jak pokochać siebie.

 

Znajdziesz ją tutaj 👇👇👇

https://kobietablog-edytamariabozydar.pl/365-okazji-by-byc-szczesliwa.html